Sélectionner une page

Particulièrement meurtrier, le conflit sature rapidement les hôpitaux permanents gérés par le Service de Santé sur l’ensemble du pays. L’organisation d’hôpitaux temporaires prend à Berck une ampleur particulière. Elle concerne non seulement les établissements de santé existants mais aussi d’anciens hôtels transformés en « hôpitaux temporaires complémentaires » et des « hôpitaux auxiliaires » organisés par la croix rouge française, la société de secours aux blessés militaires et l’Union des Femmes de France.

De mars 1915 à fin 1918, environ 25000 soldats sont accueillis à l’hôpital complémentaire 49 (Kursaal). Proche de la gare de Berck, il permettait un premier tri avant le transfert dans les hôpitaux spécialisés. Sous la direction du docteur Ménard, l’hôpital Maritime reçoit les premiers blessés dès octobre 1914. Il accueille jusqu’à 1780 patients. On y soigne aussi ceux atteints de tuberculose externe et de fractures.

L’hôpital Rothschild accueille 1073 soldats entre octobre 1914 et janvier 1919. On y soigne les blessures de guerre et les maladies contractées en service. L’institut Saint-François de Sales (hôpital complémentaire 75) reçoit 1790 blessés au combat dont 18 perdront la vie. Le docteur Calot assure la direction de ces deux établissements pendant toute la durée de la guerre.

The excellence of the Berck medical vocation serving the country

Particularly bloody, the conflict quickly fills the permanent hospitals managed by the ‘Service de Santé’ (Health service) run by the country. The organisation of the temporary field hospitals in Berck is large scale. It not only concerns the existing health establishments in the town, but also former hotels transformed into complementary and auxiliary hospitals organised by the French red cross, the ‘société de secours aux blessés militaires’ (the aid to wounded soldiers society) and the ‘Union des Femmes de France’ (Association of French Ladies).

From March 1915 to the end of 1918, around 25,000 soldiers are admitted to the complementary hospital 49 (Kursaal). Near Berck station, it carried out a first triage with the soldiers before sending them on to more specialised hospitals. Under the management of Dr Ménard, ‘l’hôpital Maritime’ received the first injured soldiers as soon as October 1914. It admitted up to 1780 patients. Fractures and tuberculosis through external action was cared for there.

‘L’hôpital Rothschild’ admitted 1073 soldiers between October 1914 and January 1919. Wounds and illnesses contracted during service were cared for there. ‘L’institut Saint-François de Sales’ (complementary hospital 75) received 1790 injured soldiers through combat of who 18 died. Dr Calot managed these two establishments throughout the duration of the war.

Het medische personeel van de regio Berck ten dienste van het vaderland

Het moorddadige conflict doet bijna meteen de bestaande hospitalen in de hele regio die worden uitgebaat door de Gezondheidsdienst vollopen. De organisatie van dit inderhaast opgezette tijdelijke hospitalen legt een zware tol op de hele regio rond Berck. De bestaande hospitalen draaiend houden was al een uitdaging, daar komen nu ook nog alle tot hospitaal omgebouwd hotels bij, « bijkomende tijdelijke hospitalen » of « hulphospitalen ». Het Rode Kruis van Frankrijk, de vereniging voor hulp aan gewonde soldaten en de Unie van de Vrouwen van Frankrijk hebben de handen meer dan vol.

Van maart 1915 tot eind 1918 worden ongeveer 25 000 soldaten opgevangen in het ‘hopital complémentaire n°49’, het Kursaal. Met het station van Berck in de buurt was dit de ideale plaats om aan ‘triage’ te doen en de gewonden door te verwijzen naar een gespecialiseerd hospitaal in de buurt. Onder leiding van dokter Menard ontvangt het Maritime-hospitaal zijn eerste gewonden in oktober 1914. Zo’n 1780 soldaten zullen hier verblijven. Er is ook plaats voor tuberculosepatiënten en mensen met breuken.

Het Rothschild-hospitaal ontvangt 1073 soldaten tussen oktober 1914 en januari 1919. Hier worden oorlogswonden verzorgd en ook voor een aantal typische soldatenziektes komt men hier terecht. Het Instituut ‘Saint-François de Sales’ (Hôpital complémentaire n°75) vangt 1790 gewonden op tijdens de oorlog, 18 van hen zullen hier sterven. Dokter Calot is gedurende de hele oorlog directeur van het hospitaal.